Deel 2 - De achtste Dag
Gods Grote Plan van Herstel
Inleiding
In een eerdere studie zagen we dat de Bijbel een indrukwekkend profetisch patroon laat zien van 6 + 1:
6 dagen arbeid
1 dag rust
Volgens dit patroon wijzen de zes scheppingsdagen vooruit naar 6000 jaar zonde, strijd en menselijke geschiedenis. Gevolgd door 1000 jaar waarin Gods volk rust heeft van de zonde.
Velen geloven dat deze 1000 jaar een vrederijk op aarde zullen zijn. Maar wanneer we zorgvuldig alle Bijbelgegevens onderzoeken, ontstaat een ander beeld.
Tijdens de duizend jaar zijn de verlosten in de hemel met Christus, terwijl de aarde woest en verlaten ligt (Openbaring 20; Jeremia 4).
De aarde ontvangt als het ware haar sabbatsrust.
Maar daar stopt Gods plan niet.
Na de duizend jaar volgt iets groters.
Dan breekt profetisch gezien de achtste dag aan.
En juist daarin ligt een prachtige sleutel verborgen!
Eerst de zevende dag
Vanaf de schepping zien we dat God werkt volgens een patroon.
Zes dagen werd er gewerkt.
Daarna kwam de zevende dag, de sabbat:
"En God had op de zevende dag Zijn werk, dat Hij gemaakt had, voltooid, en Hij rustte op de zevende dag." Genesis 2:2
De sabbat markeert het einde van een werkperiode.
Profetisch wijst dit vooruit naar het einde van de geschiedenis van deze gevallen wereld.
Het millennium als grote sabbat
Wanneer Christus terugkomt:
- worden de rechtvaardigen opgenomen;
- ontmoeten zij Hem in de lucht;
- gaan zij naar het Vaderhuis;
- worden de goddelozen gedood door de heerlijkheid van Zijn komst.
Zie:
Johannes 14:1-3
1 Thessalonicenzen 4:16-17
2 Thessalonicenzen 1:7-9
Openbaring 19:11-21
De aarde blijft achter zonder levende mensen.
Jeremia zag dit visioen:
"Ik zag de aarde, en zie, zij was woest en leeg." Jeremia 4:23
Dat zijn exact dezelfde woorden die in Genesis 1:2 worden gebruikt vóór de schepping.
De aarde keert als het ware terug naar een toestand van chaos en verlatenheid.
Gedurende duizend jaar:
- wonen de verlosten in de hemel;
- worden de boeken geopend;
- vindt het oordeel plaats;
- rust de aarde van de gevolgen van de mensheid.
De aarde ontvangt haar grote sabbat.
Maar na de sabbat komt de achtste dag
Hier wordt het bijzonder.
Na iedere sabbat volgt een nieuwe week.
De achtste dag is eigenlijk:
de eerste dag van een nieuwe cyclus;
het begin van iets nieuws;
een nieuwe schepping.
In de hele Bijbel zien we dit patroon terug.
1. Zeven is voltooiing, acht is een nieuw begin
In de Bijbel staat het getal zeven vaak voor volledigheid en voltooiing.
God schiep de wereld in zes dagen en rustte op de zevende dag.
Toen de scheppingsweek voltooid was, begon er iets nieuws: het leven op aarde.
Zo zien we steeds weer hetzelfde patroon:
Eerst voltooiing.
Daarna een nieuw begin.
De achtste dag is daarom niet zomaar een extra dag. Het is het begin van iets geheel nieuws.
2. Acht mensen begonnen een nieuwe wereld
Na de zondvloed bleef slechts een kleine groep over:
"Toen de ark gereedgemaakt werd, waarin weinigen, dat is acht zielen, behouden werden door het water heen." 1 Petrus 3:20
Noach, zijn vrouw, zijn drie zonen en hun vrouwen vormden samen acht personen.
De oude wereld was voorbij.
Na het oordeel begon God opnieuw.
Acht mensen stapten uit de ark en betraden een gereinigde aarde, een nieuwe wereld. Zij vormden het begin van een nieuwe mensheid.
Dat is een prachtig beeld van wat na het laatste oordeel zal gebeuren:
De oude wereld verdwijnt.
Het oordeel is voorbij.
Gods volk ontvangt een nieuwe aarde.
Zoals acht mensen een nieuwe wereld binnengingen, zo zullen de verlosten uiteindelijk Gods nieuwe schepping binnengaan.
3. Besnijdenis op de achtste dag
God gaf Abraham het volgende bevel:
"Een jongetje van acht dagen oud moet bij u besneden worden." Genesis 17:12
Een jongen werd niet op de eerste of zevende dag besneden.
God koos bewust voor de achtste dag. Leviticus 12:3.
Waarom niet op de zevende dag?
Waarom juist op de achtste?
Besnijdenis was het teken van toetreding tot Gods verbond.
Het symboliseerde een nieuw leven met God.
De achtste dag werd daarmee een dag van toewijding, verbond en geestelijke vernieuwing.
Ook hier zien we:
Acht = nieuw begin.
4. De opstanding van Jezus
Misschien wel het krachtigste voorbeeld vinden we in de opstanding van Christus.
Jezus rustte in het graf op de sabbat.
Daarna stond Hij op op de eerste dag van de week.
Dat was:
de eerste dag van een nieuwe week,
maar ook de achtste dag na de vorige week.
Daardoor zagen veel vroege christenen de opstandingsdag als de symbolische "achtste dag".
Jezus werd: "de Eersteling van hen die ontslapen zijn." 1 Korinthe 15:20
Zijn opstanding markeert het begin van een nieuwe schepping.
5. Het Loofhuttenfeest en de achtste dag
Een bijzonder voorbeeld vinden we in het Loofhuttenfeest.
God gaf Israël opdracht zeven dagen feest te vieren.
Maar daarna volgde nog iets:
"Op de achtste dag moet u een bijzondere samenkomst houden." Leviticus 23:36
Ook lezen we:
"Op de achtste dag moet er voor u een bijzondere rustdag zijn." Leviticus 23:39
Waarom een achtste dag?
Het Loofhuttenfeest was het laatste feest van het jaar.
Het beeldde de voltooiing van Gods verlossingswerk uit.
Na die zeven dagen kwam nog een bijzondere dag.
Veel Bijbeluitleggers zien hierin een prachtig beeld van de eeuwigheid.
Eerst:
Gods verlossingswerk.
De oogst van de verlosten.
Het oordeel.
Daarna:
de achtste dag,
Gods eeuwige Koninkrijk.
6. De melaatse op de achtste dag
Een melaatse gold praktisch als dood voor de samenleving.
Na zijn reiniging volgde op de achtste dag zijn volledige herstel.
Leviticus 14.
Pas dan mocht hij weer volledig deelnemen aan Gods volk.
Ook hier zien we:
acht = herstel na oordeel.
7. Priesters begonnen hun dienst op de achtste dag
Zeven dagen duurde de voorbereiding.
Pas daarna begon hun werk.
"En het gebeurde op de achtste dag..." Leviticus 9:1
Na de voorbereiding begon een nieuwe fase.
8. De duizend jaar zijn niet het einde
Veel christenen geloven dat de duizend jaar het uiteindelijke doel zijn.
Maar de Bijbel laat iets anders zien.
De duizend jaar vormen niet het eindpunt.
Ze vormen een overgangsperiode.
Tijdens die periode:
- verblijven de verlosten bij Christus,
- wordt Gods oordeel openbaar gemaakt,
- ligt de aarde woest en verlaten.
Daarna gebeurt iets groots!
- Satan wordt definitief vernietigd.
- De zonde verdwijnt voor altijd.
- Vuur reinigt de aarde.
- En vervolgens schept God alles nieuw.
Johannes zag dit gebeuren:
"En ik zag een nieuwe hemel en een nieuwe aarde." Openbaring 21:1
Het doel van Gods plan is dus niet een duizendjarig rijk op aarde.
Het doel is een volledig vernieuwde schepping.
Niet de zevende dag is het eindpunt.
De achtste dag is het begin van Gods eeuwige toekomst!
9. De achtste dag begint wanneer het Nieuwe Jeruzalem neerdaalt
Na de duizend jaar gebeurt er iets groots.
Het heilige Jeruzalem daalt neer uit de hemel.
"En ik zag de heilige stad, het nieuwe Jeruzalem, neerdalen van God uit de hemel." Openbaring 21:2
Pas dan:
- worden de goddelozen opgewekt;
- vindt het laatste oordeel plaats;
- wordt het vuur van God uit de hemel gezonden;
- wordt de aarde gereinigd van alle zonde.
Daarna schept God:
"een nieuwe hemel en een nieuwe aarde." Openbaring 21:1
Dit is profetisch de grote achtste dag.
Nieuwe aarde
Achtste dag
Gods plan eindigt dus niet met het millennium.
Het millennium is slechts de overgang naar Gods eeuwige Koninkrijk.
10. Gods woning bij de mensen
Na de vernietiging van zonde en dood klinkt de machtige belofte:
"Zie, de tent van God is bij de mensen en Hij zal bij hen wonen." Openbaring 21:3
Dat is het uiteindelijke doel van het verlossingsplan.
Niet slechts gered worden.
Niet slechts geoordeeld worden.
Niet slechts duizend jaar rust.
Maar:
God en mensen voor eeuwig samen.
Geen dood meer.
Geen verdriet meer.
Geen pijn meer.
Geen zonde meer.
De achtste dag spreekt van een wereld waarin het kwaad nooit meer zal terugkeren.
Conclusie
Het Bijbelse getal acht wijst steeds naar een nieuw begin:
Acht mensen verlaten de ark.
Besnijdenis vindt plaats op de achtste dag.
Jezus staat op op de symbolische achtste dag.
Het Loofhuttenfeest eindigt met een achtste dag.
Na de duizend jaar begint Gods nieuwe schepping.
Daarom vormt de achtste dag een indrukwekkend beeld van de nieuwe aarde.
De zevende dag spreekt van rust.
De achtste dag spreekt van een nieuwe schepping.
De zevende dag sluit de oude geschiedenis af.
De achtste dag opent de deur naar de eeuwigheid.
Wat Johannes zag, zal werkelijkheid worden:
"En Hij Die op de troon zit, zei: Zie, Ik maak alle dingen nieuw." Openbaring 21:5
Dat is Gods uiteindelijke bestemming voor Zijn volk: niet slechts een herstelde wereld, maar een volkomen nieuwe schepping waarin gerechtigheid woont, en waar de verlosten voor eeuwig met hun Heer zullen leven.