09 - Overdenking
Is de Bijbel alleen voor de Joden?
Weet u, soms heb ik de neiging om tegen mensen te zeggen: "Gooi die Bijbel maar weg, heb je toch niet nodig." Of: "Haal het Eerste Testament er maar uit." En dan niet omdat ik denk dat het niet belangrijk is, integendeel. Maar altijd wanneer mensen zeggen: "De Bijbel is geschreven voor de Joden", of: "Dat is voor Israël", of: "Alleen die regels zijn voor de Joden", dan denk ik: waarom hebben wij dan een Bijbel gekregen?
In de kerk waarin ik ben opgegroeid, werden elke zondag de tien geboden voorgelezen, alle tien. Wanneer ik dan vroeg: "Waarom houden we geen sabbat?" kreeg ik steevast hetzelfde antwoord: "Dat is voor de Joden." Als kind nam ik daar genoegen mee, het was nu eenmaal zo. Maar toch, elke zondag weer bleef het rondgaan in mijn hoofd: alleen voor de Joden…?
En zo waren er nog veel meer vragen waarop geen antwoord kwam.
Het is eigenlijk bijzonder: God geeft ons tien geboden, maar wij zouden ons maar aan negen hoeven te houden. Zijn we dan niet allemaal kinderen van God? Of meet God soms met twee maten, zoals wij mensen geneigd zijn om te doen?
Er zijn mensen die dit allemaal te 'wettisch' vinden: sabbat, voedselwetten, Bijbelse feestdagen… niet te moeilijk doen, zeggen ze dan. Maar wat vindt u?
Eva nam van de vrucht van de boom waarvan God gezegd had dat ze daarvan niet mocht nemen. Adam nam ook. Ze werden zwaar gestraft. Te zwaar? Was God daar wettisch? Of zijn dat eenvoudig de gevolgen van het niet gehoorzamen van God? Weet God niet precies waar een geest van opstand, het zelf willen bepalen wat goed of niet goed voor ons is, uiteindelijk toe leidt?
We kijken terug op een geschiedenis vol geweld. Een aarde die doordrenkt is met het bloed van martelaren en onschuldige mensen.
Daarna kwam vrede. "Vrede!" riepen de mensen, geen gevaar!
De Eerste Wereldoorlog kwam, en men zei: dat nooit weer. Vredesverdragen werden gesloten, de mens was opgelucht; hij wist wel wat goed voor hem was. Maar al snel kwam de Tweede Wereldoorlog, en opnieuw dronk de aarde bloed.
En nu? Hoe leven de mensen vandaag?
"Laten we vandaag leven, morgen sterven we," lijkt de wereld het ons toe te roepen.
Was het niet in Daniël dat de koning een feest gaf, de wijn rijkelijk vloeide, totdat… de hand kwam en een oordeel op de muur schreef? God schreef, zoals Hij ook de tien geboden schreef, met Zijn eigen vinger in steen. Was er berouw? Hielden de mensen rekening met een God die niet van goud, zilver, koper, ijzer, hout of steen was? Nee. Het feest ging door, de wijn vloeide, totdat de stad in de nacht werd ingenomen.
Wij leven in het licht van de dag. Wij hebben Gods Woord. We kunnen het zelf lezen en onderzoeken.
Laat het zo zijn dat we kunnen zeggen:
"Heere, we hebben gedaan wat U vroeg."
En dan mogen wij meegaan, zoals de vijf wijze maagden, mee met de Bruidegom, naar het hemelse bruiloftsfeest:
"…en zij die gereed waren, gingen met Hem naar binnen naar de bruiloft…"
Greetje Jansen