Wachten op Gods tijd
Het is niet mijn sterkste kant: geduld. Als ik iets gedaan wil hebben, dan moest het eigenlijk gisteren al klaar zijn. Een afspraak maken bij de kapper… als ik dat ’s morgens bedacht heb, dan wil ik daar in de middag heen. Helaas werkt dat niet zo in deze maatschappij. Afspraken worden weken van tevoren gepland en als het dan zover is, komt het mij niet zo goed uit. Dan had ik eigenlijk iets anders in de planning.
Misschien heb jij, net als ik, een soort vast lijstje waar je elke dag voor wilt bidden. Mijn eigen lijstje welteverstaan, mijn wensenlijstje. In mijn jeugd hadden we een klein schrijfblokje, en op elke bladzijde schreef je dan iets wat je wilde hebben. Voor je verjaardag, trouwdag of iets dergelijks. Dat blokje gaf je dan aan de genodigden en die scheurden er dan uit wat ze voor je wilden kopen. Natuurlijk mocht je niet kijken wat eruit was. En zo ging dat boekje de familie- en vriendenkring door.
Zo’n wensenlijstje loop ik dan langs in mijn gebed. Ik bid voor de mensen in mijn familie en vriendenkring, voor gezondheid, voor genezing, voor wat ik denk dat hij of zij nodig heeft. En dan zou ik het liefst willen dat er binnen een paar dagen verandering is, dat mijn gebed verhoord wordt. Maar God heeft een ander wensenlijstje dan ik en Zijn agenda is ook ietsje anders dan mijn agenda.
Lessen over geduld vanuit het leven van Abraham
Nu ben ik in de Bijbel aan het lezen over het leven van Abraham. Abraham had rechtstreeks contact met God, hij sprak met God en onderhandelde zelfs met God. Abraham had ook een wens en God had hem beloofd dat hij en Sara nageslacht zouden krijgen. Als ik dan zo de Bijbel lees, dan denk ik: och, waarom geloofden ze niet dat God voor nageslacht zou zorgen? Waarom konden ze niet wachten op een wonder? God had het beloofd, Hij vertelde het persoonlijk.
Dan lees ik verder en dan zie ik hoelang Abraham heeft moeten wachten. De eerste roeping was toen Abraham 75 jaar was; dat was de start van Gods belofte. Nou, dan zou ik denken: ik ben 75, nu zal het wel snel gebeuren. Bedenk: in die tijd werden de mensen ouder. Dan, als Abraham 80 is en Sara 70, wordt de belofte nogmaals bevestigd: “Uw nageslacht zal talrijk zijn.” Abraham wordt niet jonger en Sara ook niet. Dan besluiten zij God maar een handje te helpen. Elf jaar na de eerste belofte wordt Ismaël geboren. Maar dat is niet de beloofde zoon van Abraham en Sara.
Dan, als Abraham 99 jaar is, komt God weer naar Abraham en zegt dat ze over een jaar een zoon zullen hebben. Als Isaak geboren wordt, is Abraham 100 en Sara 90. Vanaf de eerste belofte totdat ze Isaak in de armen hebben, zit 25 jaar. Ik denk dat ik maar even moet doorbidden voor mijn wensenlijstje. Ik heb nog nooit in mijn leven 25 jaar gebeden voor één van mijn wensen.
Het is goed om naar de mensen in de Bijbel te kijken; wij kunnen leren van hen. Zij waren net als ons menselijk, dus zij maakten ook fouten. Ik zal nog wat geduld opbrengen en eerst God danken voor al mijn zegeningen. Als ik daarmee klaar ben, denk ik dat mijn wensenlijstje niet meer zo groot is.
Greetje Jansen