Inleiding
Psalm 22 is één van de meest aangrijpende en tegelijk profetische psalmen in de Bijbel. Wat begint als een schreeuw uit diepe verlatenheid, eindigt in een lofzang van overwinning en hoop. Deze psalm laat ons niet alleen het hart van koning David zien, maar wijst ook krachtig vooruit naar het lijden van Jezus Christus.
Voor iedereen die zich wel eens alleen, verlaten of onbegrepen voelt, is Psalm 22 een herkenbaar én hoopvol gedeelte. Want waar God soms ver weg lijkt, is Hij juist dichterbij dan we denken.
1. De schreeuw van verlatenheid.
“Mijn God, mijn God, waarom hebt U mij verlaten? Waarom blijft U zo ver weg en redt U mij niet, terwijl ik zo hard schreeuw?” Psalm 22:2
Deze woorden snijden diep. Dit is geen oppervlakkig gebed, maar een noodkreet. David voelt zich verlaten door God. En toch… let op: hij zegt “mijn God”. Zelfs in zijn wanhoop houdt hij vast aan God.
Dit vers krijgt nog meer betekenis wanneer we denken aan Jezus aan het kruis:
“Mijn God, Mijn God, waarom hebt U Mij verlaten?”
Mattheüs 27:46
Jezus citeert hier Psalm 22[GH1] . Op het dieptepunt van Zijn lijden neemt Hij deze woorden in de mond. Hij droeg de zonde van de wereld en ervoer de scheiding van de Vader.
Misschien herken jij dit gevoel. Je bidt, maar het lijkt alsof God niet antwoordt. Je roept, maar het blijft stil.
Psalm 22 leert ons: zelfs de grootste geloofshelden en zelfs Jezus Zelf gingen door momenten van diepe verlatenheid. Twijfel en pijn betekenen niet dat je geloof weg is; juist dat je nog roept naar God, laat zien dat je Hem niet loslaat.
2. Herinnering aan Gods trouw.
“Op U hebben onze voorouders vertrouwd; zij vertrouwden en U redde hen.” Psalm 22:5
Midden in zijn pijn kijkt David terug. Hij herinnert zich hoe God eerder heeft ingegrepen. Dat geeft houvast.
Als je door een moeilijke tijd gaat, kijk dan terug:
Wanneer heeft God je eerder geholpen?
Waar heb je Zijn leiding gezien?
Wat Hij toen deed, kan Hij nu weer doen. God verandert niet.
3. Verachting en lijden.
“Iedereen die mij ziet, lacht mij uit; ze trekken hun mond scheef en schudden hun hoofd.” Psalm 22:8
Deze woorden zijn bijna letterlijk vervuld bij Jezus:
“De mensen die voorbijliepen, scholden Hem uit en schudden hun hoofd.” Mattheüs 27:39
Ook dit zien we:
“Ze verdelen mijn kleren onder elkaar en werpen het lot om mijn gewaad.” Psalm 22:19
Dit gebeurde exact bij de kruisiging van Jezus (Johannes 19:24).
Psalm 22 is dus niet alleen een persoonlijke klacht van David, maar ook een profetie over de Messias!
Soms word je bespot om je geloof. Mensen begrijpen je niet of lachen je uit.
Weet dan: je staat in dezelfde lijn als Jezus. Hij ging je voor. En Hij begrijpt precies wat je voelt.
4. Het dieptepunt… maar niet het einde.
“Ik ben als water uitgegoten, al mijn botten zijn uit elkaar; mijn hart is als was…” Psalm 22:15
Hier zien we de totale uitputting. Het lijkt alsof alles verloren is.
Maar dan… komt de omkeer.
5. De omslag naar vertrouwen en overwinning.
Vanaf vers 23 verandert de toon volledig:
“Ik zal Uw naam bekendmaken aan mijn broeders; in de gemeente zal ik U prijzen.”
Van wanhoop naar aanbidding.
Van verlatenheid naar vertrouwen.
David eindigt niet in zijn pijn, hij eindigt bij God.
6. Een toekomst vol hoop.
“Alle einden van de aarde zullen eraan denken en zich tot de HEER bekeren.” Psalm 22:28
Dit gaat verder dan David. Dit wijst naar de toekomst: naar het moment waarop alle volken God zullen erkennen.
Door het lijden van Jezus is er redding gekomen voor de hele wereld.
Psalm 22 leert ons drie krachtige lessen:
1. Je mag eerlijk zijn tegen God.
Je hoeft je pijn niet te verbergen. God kan jouw diepste worsteling aan.
2. God lijkt soms ver weg, maar is het niet.
Zelfs wanneer je Hem niet voelt, is Hij aan het werk.
3. Lijden is niet het einde van het verhaal.
Waar het begon met een schreeuw, eindigt het in overwinning. Dat is ook Gods weg met jou.
Slot
Psalm 22 begint in duisternis, maar eindigt in licht.
Het laat zien dat God zelfs in de diepste verlatenheid aanwezig is, ook al voelen we dat niet.
Jezus ging door deze verlatenheid heen, zodat wij nooit echt verlaten hoeven te zijn.
Misschien zit jij nu in jouw “vers 2”, een moment van pijn en vragen.
Maar houd vast. Want God schrijft jouw verhaal verder… tot aan de overwinning!
“Want Hij heeft niet veracht of verafschuwd het lijden van de ellendige… Hij heeft Zijn gezicht niet voor hem verborgen, maar Hij heeft geluisterd toen hij tot Hem riep.” Psalm 22:25
Amen.
Gerda Huizinga