44. Mattheus' Waarheid - Het gezin van Herodus
Mattheüs 14:1-12
Deze studie beschrijft de gebeurtenissen rond Herodes en de onthoofding van Johannes de Doper. Daarnaast wordt een profetische toepassing gemaakt naar de tijd van het einde.
Vanaf het ontstaan van de familie van de Herodianen is het geen frisse familie geweest. Moord en doodslag waren aan de orde van de dag. Ook de manier waarop zij de koninklijke macht verkregen, was door leugen en bedrog en in bloed gedompeld. De vader van de Herodes van dit stukje was de man die de kindermoord van de kinderen in Bethlehem op zijn geweten had. Maar deze koning Herodes was zeker ook geen heilige.
Johannes de Doper verkondigt zijn boodschap tot bekering binnen de rijksgrenzen van het machtsgebied van deze viervorst. Ondanks dat Herodes een zeer wrede koning is en alle wetten van God met voeten treedt, luistert hij graag naar Johannes. Johannes windt er geen doekjes om en zegt de koning luid en duidelijk dat hij een groot zondaar is en dat hij met name dat overspelige huwelijk, dat hij met Herodias, de vrouw van zijn broer, heeft gesloten, niet kan tolereren.
Als dit Herodias ter ore komt, wordt zij woedend. Vanaf dat moment probeert zij een methode te vinden om Johannes te doden. Zij krijgt Herodes, haar onwettige huwelijkspartner, zover dat hij hem in de gevangenis zet. Maar hiermee is zij niet tevreden. Herodes luistert nog steeds naar Johannes als hij hem van tijd tot tijd uit de gevangenis laat halen om zijn boodschap te horen. Hoewel Herodes hem ook wel wilde doden, durfde hij dat niet, omdat hij bang was dat dat zou leiden tot een grote volksopstand, omdat de mensen Johannes als een groot profeet zagen.
Dan, op een kwade dag, op de verjaardag van Herodes, wordt er een groot feest gegeven, zoals je dat kunt verwachten van een koning. Alle machthebbers van zijn land zijn uitgenodigd. Tijdens het drinken van de wijn, als iedereen vrolijk is, wordt de dochter van Herodias, de koningin, geroepen om hen te vermaken met een dans. Zij is een zeer bekoorlijk meisje om te zien. De koning is zo onder de indruk dat hij haar belooft te geven alles wat zij maar wenst, al is het de helft van zijn koninkrijk, zegt hij.
Het meisje weet daar geen raad mee en gaat naar haar moeder om advies. Nu ziet Herodias haar kans schoon. Dat wat al zo lang haar grootste wens is, wordt haar nu zomaar in de schoot geworpen. Zij grijpt een grote schotel en geeft die aan haar dochter met de opdracht: vraag aan de koning om hierop het hoofd van Johannes de Doper te leggen. Daarmee is mijn wens vervuld.
Het is wel even slikken voor de koning. Dit had hij zeker niet verwacht. Maar de hele zaal, die dit allemaal heeft gehoord, zit nu te wachten op het antwoord van de koning. Zo gebeurt het dat, tegen de wil van de koning, Johannes zijn hoofd verliest. Hij, de door God geroepen profeet, is niet meer. Hij heeft niet meer dan drie jaar zijn werk kunnen doen.
Het is niet alleen feest bij Herodes en zijn gevolg, ook satan en zijn gevallen engelen juichen. Zij zijn verlost van die lastpak. Die Johannes had al veel te veel mensen uit hun klauwen geroofd. Nu waren nog slechts de discipelen van Johannes daar. Zij namen het lichaam van hun leraar en bewezen hem de laatste eer door het te begraven. Ik vraag mij af wat Herodias deed met het hoofd van Johannes.
Een koning twee vrouwen
Wij zien hier dat Herodes, de politieke macht, door twee vrouwen wordt gebruikt om hun doel te bereiken. Daar een vrouw in de profetie meestal een religieuze macht of een kerk aanduidt, kunnen wij dat hier ook zo toepassen. Wij hebben hier in Herodias dan de heersende kerk, met in haar dochter een kerk die uit haar geboren is en doet wat zij haar opdraagt. In onze tijd zou je kunnen zeggen de kerk van Rome en de protestantse kerken die de moederkerk gehoorzamen. Zij hebben één ding gemeen, zij willen de Eliaboodschap voor deze tijd onmogelijk maken.
Zoals Elia in de tijd van koning Achab door de boosaardige koningin Izebel werd vervolgd, zo werd Johannes door de al even zondige Herodias naar het leven gestaan. Daarom hoeft het ons niet te verwonderen dat in onze tijd de ware gelovigen door een macht, die zichzelf de moederkerk noemt, en haar gevallen dochters zullen worden vervolgd. Hoe dat precies gaat gebeuren, moet zich nog openbaren.
Ik hoop dat wij als derde en laatste Elia mee zullen maken wat de eerste Elia meemaakte. Hij werd levend opgenomen ten hemel in plaats van te worden gedood door de bloeddorstige Izebel. Anders zullen wij meemaken wat Johannes de Doper meemaakte toen hij zijn hoofd verloor als gevolg van zijn getuigenis.
Satan heeft, net als Jezus, altijd een kerk hier op aarde. Maar het onderscheid met de kerk van Christus is dat het altijd een vervolgende kerk is. Ook zal deze geestelijke macht altijd de politieke macht gebruiken om haar wil aan anderen op te leggen. Die macht is makkelijk te herkennen, maar moeilijk te ontlopen.
Piet Westein
P.S.
Hou uw ogen open en uw wapenrusting aan. De grote strijd is bijna op zijn hoogtepunt, maar onze vijand is al overwonnen. Houd daarom moed.