28. Mattheus' Waarheid - Als je verlamd bent kun je niet lopen!
Mattheüs 9:1-8; Marcus 2:1-12
Deze studie behandelt de genezing van de verlamde man, voornamelijk vanuit het evangelie van Marcus, en toont hoe zonde en vergeving samenhangen met het ware geloof in Jezus Christus.
De verlamde wordt bij Jezus gebracht
Ik ben zo vrij geweest om dit verhaal van de genezing van de verlamde vooral te behandelen vanuit het Marcus-evangelie. Het staat daar uitgebreider en wellicht kunnen wij er meer lering uit trekken.
Wanneer Jezus met Zijn discipelen in Kapérnaüm is aangekomen, wordt al snel bekend in de stad dat Hij weer thuis is. Kennelijk was deze plaats Zijn vaste woonplaats. Iedereen wil Hem zien en horen, want Zijn populariteit is inmiddels groot geworden. Het wordt zo druk in het huis waar Hij zich bevindt, dat het uitpuilt. Zelfs bij de voordeur staat een menigte te dringen om binnen te gaan.
Maar zie, daar komen vijf mannen aan. Eén van hen is kennelijk zo ziek dat hij niet zelf kan lopen. Zij komen bij het huis en proberen door de deur naar binnen te gaan, maar de menigte maakt dat onmogelijk. Na rijp beraad besluiten zij dan maar het dak op te gaan om te kijken of het van daar lukt om de Meester te bereiken.
Op het dak aangekomen blijkt dat de enige mogelijkheid is het dak helemaal open te breken en de verlamde man, die zij dragen, voor de Heelmeester neer te laten dalen. Dat dit alles in het huis niet onopgemerkt blijft, is duidelijk. Wanneer de verlamde eindelijk aan de voeten van Jezus ligt, worden zij echter teleurgesteld.
De Meester zegt slechts: “Uw zonden zijn u vergeven.” Daar zijn zij toch niet voor gekomen! Zij hebben de zieke die hele afstand gedragen om te zien of Jezus hem kon genezen. Natuurlijk is het fijn dat zijn zonden worden vergeven. wie wil dat nu niet?, maar in hun ogen was het lopen toch belangrijker.
Een Rabbi of de Zoon van God?
Nu zitten er verspreid in de menigte ook enkele Farizeeën en Schriftgeleerden. Deze denken er het hunne van: niemand kan immers zonden vergeven dan alleen God? Die gedachte is overigens correct, alleen Hij kan zonden vergeven. Nu zijn er in dit geval slechts twee mogelijkheden: óf deze Man is God, óf Hij is een godslasteraar. In dat geval moet Hij worden gestenigd.
Terwijl zij deze dingen in hun hart overleggen, spreekt deze Rabbi opnieuw. Hij zegt hardop wat zij denken, dat is even schrikken! Dan laat Hij door Zijn handelen zien dat Hij inderdaad God is. Jezus richt het woord weer tot de verlamde en gebiedt hem zijn matras op te nemen en naar huis te gaan.
De mannen op het dak zijn bijzonder tevreden. Hun missie is geslaagd: hun vriend is genezen. Eens even kijken of zij hem nog kunnen inhalen, wat kan die kerel ineens hard lopen!
Het beeld van verlamd zijn
Hoe zien wij Jezus? Is Hij slechts een goed Mens, of werkelijk de Zoon van God? Komen wij tot Hem omdat Hij hier op aarde ons kan helpen in onze moeilijkheden en ziekten, of omdat Hij onze zonden kan vergeven? Het is waar: Hij kan beide. Maar als Hij slechts het lichaam geneest, zonder onze zonden weg te nemen, zullen wij eens de eeuwige dood sterven.
Laten wij de beelden in dit gedeelte eens van dichterbij bekijken. Het gaat hier over een man die verlamd is. Of dat kwam door één of meerdere zonden weten wij niet; dat vermeldt de Schrift niet, maar het laat zich raden. De zonde stelt ons op een plaats waar wij Jezus moeilijk kunnen bereiken, het verlamt ons.
Om als zondaar tot Jezus te komen, moeten anderen ons helpen. Zij moeten ons aan de voeten van onze Verlosser neerleggen. Dat de man op een bed ligt, wijst erop dat zonde een soort ziekte is, die het voor ons onmogelijk maakt om zelf tot Jezus te komen. Eerst moeten wij de verlossing in Jezus ervaren. Als dat gebeurd is, kunnen wij weer rennen om het goede nieuws van het Evangelie te verspreiden.
De vier mannen en het open dak
Waarom gaat het over vier mannen die hem bij Jezus brengen? Wordt het Evangelie niet door vier mannen geschreven? Zij zijn het die ons bij Jezus brengen en ons leren wie Hij werkelijk is.
En wat betekent dat openbreken van het dak? Moet er bij ons geen dak, ons verstand, worden opengebroken om het nieuwe licht in onze geest toe te laten?
En die schare dan? Het is toch goed dat er zoveel mensen naar Jezus komen om naar Hem te luisteren? Jazeker, maar het zijn vaak de christenen die het ongelovigen moeilijk maken om een goed beeld van het Evangelie te krijgen. Ook de Farizeeën en Schriftgeleerden, in onze tijd de predikanten en priesters, helpen niet altijd om een juist beeld van God en Zijn Messias te geven.
Wij die bij Jezus zijn geweest en geproefd hebben dat het Evangelie goed is, laten wij dat vooral niet voor onszelf houden. Deel het brood des levens uit aan ieder die het wil aannemen, zodat hun honger kan worden gestild.
Als je het niet weggeeft, beschimmelt het, en is het zowel voor ons als voor hen oneetbaar. Geef, en u zal gegeven worden. Vergeet niet dat dit Brood gebakken wordt in de hemelse ovens. Het is net als het manna dat de Israëlieten kregen: het komt uit dezelfde keuken, waar Jezus de Chef-kok is. Nodig iedereen in uw omgeving uit om te komen proeven van dit Brood.
Piet Westein
P.S.
Hoe is het met uw benen? Als u verlammingsverschijnselen voelt opkomen, weet u nu waar u heen kunt gaan. En lukt het niet meer om te lopen, kruip dan desnoods naar Hem toe. Hij is niet ver van ons vandaan. Ondanks de grote schare om Hem heen is Zijn volle aandacht op u gericht. Hij is ook voor uw zonden gestorven. Maar vergeet dat rennen niet als u Hem gevonden hebt! Als u weet dat ook uw zonden vergeven zijn, dan zou ik zeggen: rennen!